close
تبلیغات در اینترنت
تلقين ميّت

تلقين ميّت

مؤ لّف گويد كه غير از وقت احتضار از براى ميّت دو جا تلقين مستحبّ است يكى وقتى كه او را در قبر گذارند و بهتر آن است كه بدست راست دوش راست او را و بدست چپ دوش چپ او را بگيرند و او را حركت دهند و تلقين كنند و ديگر وقتى كه او را دفن كردند سنّت است كه ولىّ ميّت يعنى اقرب خويشان او بعد از آنكه مردم از سر قبر او برگردند نزد سَر ميّت بنشيند و به صداى بلند او را تلقين كند و خوب است كه دو كف دست را روى قبر گذارد و دهان را نزديك قبر برد و اگر ديگرى را نائب كند نيز خوب است و در اخبار وارد شده است كه چون اين تلقين را بكنند منكر به نكير مى گويد بيا برويم تلقين حجّتش كردند احتياج به پرسيدن نيست پس برمى گردند و سؤ ال نمى كنند علاّمه مجلسى عليه الرّحمه فرموده و تلقين كننده به اين نحو بگويد جامع تر است :

اِسْمَعْ اِفْهَمْ يا فُلانَ بْنَ فُلانٍ

بشنو و بفهم اى فلان پسر فلان


و نام او و پدرش را بگويد

هَلْ اَنْتَ عَلَى الْعَهْدِ الَّذى

آيا تو بر آن پيمانى كه

فارَقْتَنا عَلَيْهِ مِنْ شَهادَةِ اَنْ لا اِلهَ اِلا اللَّهُ وَحْدَهُ لا شَريكَ لَهُ وَ اَنَّ مُحَمَّداً

از ما جدا شدى هستى كه عبارت بود از گواهى دادن به اينكه نيست معبودى جز خداى يگانه اى كه شريك ندارد و اينكه محمّد

صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَ آلِهِ عَبْدُهُ وَ رسُولُهُ وَ سَيِّدُ النَبِّييّنَ وَ خاتَمُ الْمُرْسَلينَ وَ اَنَّ

صلى الله عليه وآله بنده و رسول او و آقاى پيمبران و خاتم رسولان است و اينكه

عَلِيّاً اَميرُ الْمُؤْمِنينَ وَ سَيّدُ الْوَصِيّينَ وَ اِمامٌ افْتَرَضَ اللَّهُ طاعَتَهُ عَلَى

علىّ اميرمؤ منان و آقاى اوصياء است و آن امامى است كه خداوند پيرويش را به

الْعالَمينَ وَ اَنَّ الْحَسَنَ وَالْحُسَيْنَ وَ عَلِىَّ بْنَ الْحُسَيْنِ وَ مُحَمَّدَ بْنَ عَلِي وَ

جهانيان واجب فرموده و حسن و حسين و على بن الحسين و محمّد بن على و

جَعْفَرَ بْنَ مُحَمَّدٍ وَ مُوسَى بْنَ جَعْفَرٍ وَ عَلِىَّ بْنَ مُوسى وَ مُحَمَّدَ بْنَ عَلِي وَ عَلِىَّ

جعفر بن محمّد و موسى بن جعفر و على بن موسى و محمّد بن على و على

بْنَ مُحَمَّدٍ وَالْحَسَنَ بْنَ عَلِىٍّ وَالقآئِمَ الْحُجَّةَ الْمَهْدِىَّ صَلَواتُ اللَّهِ عَلَيْهِمْ اَئِمَّةُ

بن محمّد و حسن بن على و حضرت قائم حجت مهدى درودهاى خدا بر همگيشان باد كه پيشوايان

الْمُؤْمِنينَ وَ حُجَجُ اللَّهِ عَلَى الْخَلْقِ اَجْمَعينَ وَ اَئِمَّتُكَ اَئِمَّةُ هُدَىً اَبْرارٌ يا فُلانَ

مؤ منان و حجّتهاى خدا بر همه آفريدگانند و امامان تواءند امامان هدايت و نيكوكار

بْنَ فُلانٍ اِذا اَتاكَ الْمَلَكانِ الْمُقَرَّبانِ رَسُولَيْنِ مِنْ عِنْدِاللَّهِ تَبارَكَ وَ تعالى وَ

اى فلانى هنگامى كه آن دو فرشته مقرب كه فرستادگان خداى تبارك و تعالى هستند به نزدت آمدند و

سَئَلاكَ عَنْ رَبِّكَ وَ عَنْ نَبِيِّكَ وَ عَنْ دينِكَ وَ عَنْ كِتابِكَ وَ عَنْ قِبْلَتِكَ وَ عَنْ

از تو از پروردگارت و از پيامبرت و از دينت و از كتابت و از قبله ات و از امامان تو

اَئِمَّتِكَ فَلا تَخَفْ وَ قُلْ فى جَوابِهِما اَللَّهُ جَلَّ جَلالُهُ رَبّى وَ مُحَمَّدٌ صَلَّى اللَّهُ

پرسيدند نترس و در پاسخشان بگو خدا جلّ جلاله پروردگار من است و محمّد صلى الله

عَلَيْهِ وَ آلِهِ نَبِيّى وَالاِْسْلامُ دينى وَ الْقُرْآنُ كِتابى وَالْكَعْبَهُ قِبْلَتى وَ

عليه و آله پيامبرم مى باشد و اسلام دين من است و قرآن كتاب من و كعبه قبله ام و

اَميرُالْمُؤْمِنينَ عَلِىُّ بْنُ اَبيطالِبٍ اِمامى وَالْحَسَنُ بْنُ عَلِي الْمُجْتَبى اِمامى وَ

اميرمؤ منان علىّ بن ابيطالب امام من است و حسن بن على مجتبى امام من است و

الْحُسَيْنُ بْنُ عَلِي الشَّهيدُ بِكَرْبَلاءَ اِمامى وَ عَلِىُّ زَيْنُ الْعابِدينَ اِمامى وَ

حسين بن على كه در كربلا شهيد شد امام من است و على زين العابدين امام من است و

مُحَمَّدٌ باقِرُ عِلْمِ النَّبِيّينَ اِمامى وَ جَعْفَرٌ الصّادِقُ اِمامى وَ مُوسَى الْكاظِمُ

محمّد شكافنده علم پيمبران امام من است و حضرت جعفر صادق امام من است و موسى كاظم

اِمامى وَ عَلىُّ الرِّضا اِمامى وَ مُحَمَّدٌ الْجَوادُ اِمامى وَ عَلِىُّ الْهادى اِمامى وَ

امام من است و على الرضا امام من است و محمّد جواد امام من است و على الهادى امام من است و

الْحَسَنُ الْعَسْكَرىُّ اِمامى وَالْحُجَّةُ الْمُنْتَظَرُ اِمامى هؤُلاءِ صَلَواتُ اللَّهِ عَلَيْهِمْ

حسن العسكرى امام من است و حضرت حجّت منتظر امام من است اينان كه درودهاى خدا بر

اَجْمَعينَ اَئِمَّتى وَ سادَتى وَقادَتى وَ شُفَعآئى بِهِمْ اَتَوَلّى وَ مِنْ

همگيشان باد امامان و آقايان و رهبران و شفيعان منند كه بديشان دوستى ورزم و از

اَعْدآئِهِمْ اَتَبَرَّءُ فِى الدُّنْيا وَالاْخِرَةِ ثُمَّ اعْلَمْ يا فُلانَ بْنَ فُلانٍ اَنَّ اللَّهَ تَبارَكَ وَ

دشمنانشان بيزارى جويم در دنيا و آخرت ، وانگه بدان اى فلان پسر فلان كه براستى خداى تبارك و

تَعالى نِعْمَ الرَّبُّ وَ اَنَّ مُحَمَّداً صَلَّى اللَّه عَلَيْهِ وَ آلِهِ نِعْمَ الرَّسُولُ وَ اَنَّ اَميرَ

تعالى خوب پروردگارى است و محمّد صلى الله عليه وآله نيكو رسولى است و امير

الْمُؤْمِنينَ عَلِىَّ بْنَ اَبى طالِبٍ وَ اَوْلادَهُ الاْئِمَّةَ الاَْحَدَ عَشَرَ نِعْمَ الاَْئِمَّةُ وَ اَنَّ ما

مؤ منان على بن ابيطالب و فرزندانش امامهاى يازده گانه نيكو امامانى هستند و براستى هرچه را

جآءَ بِهِ مُحَمَّدٌ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَ آلِهِ حَقُّ وَ اَنَّ الْمَوْتَ حَقُّ وَ سُؤالَ مُنْكَرٍ وَ

محمّد صلى الله عليه وآله آورده است همگى حقّ است و مرگ حقّ است و سؤ ال نكير و

نَكيرٍ فِى الْقَبْرِ حَقُّ وَالْبَعْثَ حَقُّ وَالنُّشُورَ حَقُّ وَ الصِّراطَ حَقُّ وَالْميزانَ حَقُّ

منكر در قبر حقّ است و برانگيخته شدن حقّ است و دوباره زنده شدن حقّ است و صراط حقّ است و ميزان حقّ است

وَ تَطائُرَ الْكُتُبِ حَقُّ وَالْجَنَّةَ حَقُّ وَ النّارَ حَقُّ وَ اَنَّ السّاعَةَ آتِيَةٌ لارَيْبَ فيها وَ

و پراكنده شدن نامه هاى اعمال بر مردم حق است و بهشت حق است و دوزخ حق است و قيامت آمدنى است كه شكى در آن نيست و

اَنَّ اللَّهَ يَبْعَثُ مَنْ فِى الْقُبُورِ

خدا برانگيزد هر كه در گور است


پس بگويد :

اَفَهِمْتَ يا فُلانُ

آيا فهميدى فلانى


در حديث است كه ميّت در جواب مى گويد بلى فهميدم پس بگويد:

ثَبَّتَكَ اللَّهُ بِالْقَوْلِ الثّابِتِ هَداكَ اللَّهُ اِلى

خدايت پابرجا بدارد به گفته پايدار و هدايتت كند خدا

صِراطٍ مُسْتَقيمٍ عَرَّفَ اللَّهُ بَيْنَكَ وَ بَيْنَ اَوْلِيائِكَ فى مُسْتَقرٍّ مِنْ رَحْمَتِهِ

به راه راست ، آشنايى برقرار كند خدا ميان تو و دوستانش در جايگاه رحمتش


پس بگويد:

اَللّهُمَّ جافِ الاَْرْضَ عَنْ جَنْبَيْهِ وَاصْعَدْ بِرُوحِهِ اِلَيْكَ وَلَقِّهِ مِنْكَ بُرْهاناً

خدايا دور كن زمين را از پهلوهايش و بالا ببر روح او را بسوى خود و تلقين كن به او از نزد خود برهانى ،

اَللّهُمَّ عَفْوَكَ عَفْوَكَ

خدايا گذشتت گذشتت ...

به كلمه شريفه عفو ختم كردم اين رساله را رجاء واثق كه عفو الهى شامل گردد حال اين روسياه و كسانى كه به اين رساله (عمل مى نمايند) و كان ذلك فى آخر يوم الجمعه التّاسع عشر من شهر محرّم الحرام سنة ۱۳۴۵ الف و ثلثمائة و خمس و اربعين فى جوار امامنا المسموم مولينا الغريب المظلوم ابى الحسن علىّ بن موسى الرّضا عليه و على آبائهُ السّلام من الحىّ القيّوم والحمدللّه اوّلاً و آخراً وَ صَلَّى اللَّهُ عَلى مُحمّد و آلهِ كتبه بيمناه الوازرة عبّاس بن محمّد رضا القمىّ عفى عنهما.

  تاریخ ارسال: یکشنبه 05 خرداد 1392  ساعت: 11:27  |تعداد بازدید : 2776   نویسنده :

دیدگاههای این مطلب


نام
ایمیل (منتشر نمی‌شود) (لازم)
وبسایت
:):(;):D;)):X:?:P:*=((:O@};-:B/:):S
نظر خصوصی
مشخصات شما ذخیره شود ؟[حذف مشخصات] [شکلک ها]
کد امنیتی
  • آرشیو ماهانه Monthly Archive

  • صفحات اضافی Static Pages

  • لیست کاربران Users List

  • پیوندها Links

  • پیوندهای روزانه Link Dump

  • اعضای آنلاین Online Users