close
تبلیغات در اینترنت
آداب قبل از سفر

آداب قبل از سفر


رعایت آداب زیر، قبل از آغاز سفر شایسته توجه است:

1. مطّلع ساختن برادران دینی از قصد مسافرت

رسول خدا صلی‏الله‏علیه‏و‏آله می‏فرماید: «حَقٌّ عَلَی الْمُسْلِمِ اِذا اَرادَ سَفَرا أَنْ یُعْلِمَ اِخْوانَهُ؛(2) «شایسته است که مسلمان وقتی قصد
سفر کرد، برادرانش را با خبر کند.»

2. دعا

امام صادق علیه‏السلام وقتی اراده سفر می‏کردند می‏فرمودند: «اللّهُمَّ خَلِّ سَبِیلَنا وَاَحْسِنْ تَسْییرَنا وَاَعْظِمْ عافِیَتَنا؛(1) «خداوندا! راه را بر ما بگشا و آسانی سفر را بر ما زیبا گردان و سلامت و عافیت ما را بزرگ دار!»

امام رضا علیه‏السلام می‏فرمایند: هر گاه برای سفر یا غیر آن از منزل بیرون می‏روی، بگو: «بِسْمِ اللّهِ آمَنْتُ بِاللّهِ وَتَوَکَّلْتُ عَلَی اللّهِ ما شاءَ اللّهُ لا حَوْلَ وَلا قُوَّةَ اِلاَّ بِاللّهِ؛(2) بنام خدا، ایمان آوردم به خدا، توکل کردم به خدا، هر آنچه خدا بخواهد [همان می‏شود]؛ هیچ دگرگونی و هیچ قوّتی نیست، مگر اینکه از ناحیه خداوند می‏باشد.»

3. آذوقه سفر

امام صادق علیه‏السلام فرموده‏اند: «اِذا سافَرْتُمْ فَاتَّخِذُوا سُفْرَةً وَتَنَوَّقُوا فِیها؛(3) زمانی که مسافرت می‏کنید، سفره‏ای بردارید و وسایل خوب در آن قرار دهید.»

4. انتخاب زمان مناسب

امام باقر علیه‏السلام می‏فرمایند: «کانَ رَسُولُ اللّهِ صلی‏الله‏علیه‏و‏آله یُسافِرُ یَوْمَ الخَمِیسِ؛(4) پیامبر خدا صلی‏الله‏علیه‏و‏آله در روز پنجشنبه مسافرت می‏کرد.»

همچنین آن حضرت فرموده‏اند: «یَوْمَ الْخَمِیسِ یُحِبُّهُ اللّهُ وَمَلائِکَتُهُ وَرَسُولُهُ؛(5) «پنجشنبه روزی است که خدا، ملائکه خدا و رسول خدا آن را دوست دارند.»

آن حضرت پیروان خویش را از مسافرت در روز جمعه به شدت نهی کرده، می‏فرمودند: «مَنْ سافَرَ مِنْ دارِ اِقامَةٍ یَوْمَ الْجُمُعَةِ دَعَتْ عَلَیْهِ الْمَلائِکَةُ لا یُصْحَبُ فِی سَفَرِهِ وَلا یُعانُ عَلی حاجَتِهِ؛(6) «هر کس در روز جمعه از محل اقامت (و منزلش) به سفر برود، ملائکه او را به خود وامی‏گذارند، نه در سفر همراهی می‏شود و نه بر حاجتش یاری
_____________________________

1. من لا یحضره الفقیه، شیخ صدوق، تصحیح علی‏اکبر غفاری، جامعه مدرسین، قم، ج 2، ص 271.

2. همان، ص 272.

3. مکارم الاخلاق، علامه طبرسی، ترجمه سید ابراهیم میرباقری، انتشارات فراهانی، ج 11، ص 512.

4. وسائل الشیعه، حر عاملی، مؤسسه آل البیت علیهم‏السلام لاحیاء التراث، قم، 1409 ق، ج 11، ص 358.

5. همان.

6. کنز العمال، حسام الدین هندی، مؤسسه الرسالة، بیروت، ج 6، ص 715.

می‏گردد.»

طبق روایات ائمه معصومین علیهم‏السلام ، برای جلوگیری از ضرر و زیان در سفر، صدقه دادن بیش‏تر مورد تأکید قرار گرفته است. امام صادق علیه‏السلام فرمودند: «تَصَدَّقْ وَاخْرُجْ اَیَّ یَوْمٍ شِئْتَ؛(1) صدقه بده و هر روزی که خواستی [برای مسافرت [خارج شو.»

5. گزینش همسفر مناسب

حضرت علی علیه‏السلام در وصیتشان به امام حسن علیه‏السلام می‏فرمایند: «سَلْ عَنِ الرَّفِیقِ قَبْلَ الطَّرِیقِ؛(2) قبل از سفر، [رفیق و [همراهت را گزینش نما.»

امام باقر علیه‏السلام می‏فرمایند: «اِذا صَحِبْتَ فَاصْحَبْ نَحْوَکَ وَلا تَصْحَبْ مَنْ یَکْفِیکَ فَاِنَّ ذَلِکَ مَذَلَّةٌ لِلْمُؤْمِنِ؛(3) زمانی که همراه می‏شوی، با همسان خود همراهی کن و با کسی که خرج تو را به عهده بگیرد، همراه نشو که این کار باعث ذلّت مؤمن است.»

شخصی خدمت امام صادق علیه‏السلام می‏رسد و می‏گوید: شما از حال من و دست و دل بازی من نسبت به برادران مؤمنم آگاهید. در سفر مکّه چند تن از آنان را با خود می‏برم و برایشان زیاد خرج می‏کنم. امام علیه‏السلام فرمود: «لا تَفْعَلْ یا شَهابُ فَاِنَّکَ اِنْ بَسَطْتَ وَبَسَطُوا اَجْحَفْتَ بِهِمْ وَاِنْ هُمْ اَمْسَکُوا اَذْلَلْتَهُمْ فَاصْحَبْ نُظَراءَکَ؛(4) ای شهاب! چنین کاری مکن که اگر تو زیاد خرج کنی و آنها نیز [به ناچار [زیاد خرج کنند، به آنان اجحاف کرده‏ای و اگر [تو خرج کنی و] آنها امساک نمایند [و خرج نکنند]، موجب ذلّت و سرشکستگی آنها شده‏ای؛ پس با هم‏طرازان خود سفر کن.»

6. خداحافظی با دوستان

رسول اکرم صلی‏الله‏علیه‏و‏آله می‏فرمایند: «اِذا خَرَجَ اَحَدُکُمْ اِلی سَفَرٍ فَلْیُوَدَّع اِخْوانَهُ فَاِنَّ اللّهَ تَعالی جاعِلٌ لَهُ فِی دُعائِهِمْ الْبَرَکَةَ؛(5) هر گاه کسی به سفر می‏رود، با برادرانش وداع کند که خداوند متعال در دعای آنها برای او برکت قرار می‏دهد.»

7. به خدا سپردن

امام باقر علیه‏السلام وقتی قصد مسافرت

______________________________

1. وسائل الشیعه، ج11، ص375.

2. بحار الانوار، ج 73، ص 229.

3. من لایحضره الفقیه، ج2، ص 279.

4. مکارم الاخلاق، ج 1، ص 480.

5. کنز العمال، ج 6، ص 702.

داشت، اهل و عیال خود را در خانه‏ای جمع می‏کرد و می‏فرمود: «اللّهُمَّ اِنِّی اَسْتَوْدِعُکَ الْیَوْمَ دِینِی وَنَفْسِی وَمالِی وَاَهْلِی وَوَلَدِی وَجِیرانِی وَاَهْلِ حُزَانَتِی الشّاهِدَ مِنّا وَالْغائِبَ وَجَمِیعَ ما اَنْعَمْتَ بِهِ عَلَیَّ؛ خداوندا! دین و جان و مال و خانواده و فرزندان و همسایگان و غم‏خواران خودم را از شاهد و غایب و هم چنین تمام نعمتهایی را که به من داده‏ای، به تو می‏سپارم.»

8. توجه به حفاظت دین

علی‏رغم همه سفارشاتی که اسلام درباره سفر و آداب آن نموده است، انسان را از سفری که به دین و نمازش لطمه وارد سازد، به شدّت نهی کرده است؛ چنان‏که امام علی علیه‏السلام می‏فرمایند: «لا یَخْرُجُ الرَّجُلُ فِی سَفَرٍ یَخافُ فِیهِ عَلی دِینِهِ وَصَلاتِهِ؛ انسان نباید به سفری رود که می‏ترسد در آن به دین و نمازش لطمه‏ای وارد آید.»

  تاریخ ارسال: یکشنبه 05 خرداد 1392  ساعت: 21:59  |تعداد بازدید : 660   نویسنده :

دیدگاههای این مطلب


نام
ایمیل (منتشر نمی‌شود) (لازم)
وبسایت
:):(;):D;)):X:?:P:*=((:O@};-:B/:):S
نظر خصوصی
مشخصات شما ذخیره شود ؟[حذف مشخصات] [شکلک ها]
کد امنیتی
  • آرشیو ماهانه Monthly Archive

  • صفحات اضافی Static Pages

  • لیست کاربران Users List

  • پیوندها Links

  • پیوندهای روزانه Link Dump

  • اعضای آنلاین Online Users